Некогашниот битолчанец бил секогаш стросан, фодул! Не кабадаиа, кабадаите се површни и празни. Овој е тежок човек,човек што мисли и се држи исправено гордо! Секогаш стросан и дотеран во костум, но не костум конфекциски, тоа не доаѓа во предвид, туку сошиен по мерка кај шивач и чевли лаковани… Кога тие отпаднаа од мода можи било какви чевли со друг дезен само морале да бидат светнати како да се лаковани.

А и самиот тој да е чевлар, кондураџија, не е чевлар, со завршување на работата си ги мие рацете, ја фрла футата, си го става костумот, вратоврската и одма станува господин со висока свест и достоинство.
Со жената “алабрацета” одат по визити дотерани и високи по стас. Косата залижана, навечер ја стегаат со мрежа. Имаат прекар Бамбаш. Или ако се куси Тирка, не Сотка, Сотка е прилепчанец и пие газоза. Тирка е битолчанец и е кондураџија и пие бира, може да е ќељав и две влакна да има пак на патец ќе ги чешла. Во тоа било достоинството косата на патец да се чешла…

Извадок од книгата Битолски триод на писателот Владимир Костов

Врати порака

Please enter your comment!
Please enter your name here